На 25 јули 1992 година, стадионот во Барселона беше домаќин на едно од најголемите настани во историјата на Олимписките игри. Додека илјадници гледачи го прославуваа отворањето, параолимпискиот стрелец Антонио Ребољо ја испрати запалената стрела кон олимпискиот котел, палеејќи го огнот кој ги ознаменуваше Игрите.
Овој единствен начин на палење беше вистински спектакл. Стрелата направи лак во воздухот, точно го погоди планираниот цел и го запали гасот во котелот, добивајќи овации од полниот стадион. Овој момент стана еден од клучните симболи на Олимписките игри во Барселона.
Зад овој спектакл се крие приказната за истрајност. Ребољо, кој во детството прележал детска парализа, се покажа како параолимписки спортист со исклучителна прецизност. Со довербата да го запали главниот олимписки пламен, тој остави значаен белег во спортската историја.
Посебноста на овој момент е што по прв пат огнот во котелот беше запален со помош на запалена стрела, наместо традиционалниот факел. Настанот во Барселона останува запаметен како сведоштво дека спортот не е само надминување, туку и симбол на храброст, посветеност и превазилажење на бариери.
Приказната на Антонио Ребољо остава потсетник дека понекогаш еден момент може да инспирира милиони ширум светот.
