Во Шпанија бакнувањето на јавни места е секојдневна појава. Од поздрав со бакнеж во образот до вљубени парови што разменуваат нежности на клупи, улици и плоштади, покажувањето љубов и блискост е сосема нормален дел од тамошната култура.
Една од причините е начинот на живот: Шпанците голем дел од слободното време го поминуваат надвор од дома, во кафулиња, ресторани, паркови и на плоштади. Според социолозите, тие се и поотворени кон физичка блискост отколку жителите на Северна Европа.
Сепак, зад оваа навика стои и историска заднина. За време на диктатурата на Франциско Франко, од 1939 до 1975 година, конзервативните правила строго го контролирале јавното однесување. Дури и паровите можеле да бидат казнети поради бакнување на јавни места, а хомосексуалноста била криминализирана.
По смртта на Франко, Шпанија влегла во голема културна и општествена промена. Еден од најзначајните моменти се случил во 1986 година, кога две жени биле уапсени затоа што се бакнувале на плоштадот „Пуерта дел Сол“ во Мадрид. Нивното приведување предизвикало протести, а во 1987 година бил организиран масовен јавен бакнеж како симбол на слободата и отпорот кон дискриминацијата. Во 1988 година бил укинат законот за „јавен скандал“, кој се користел за казнување на ваквото однесување.
Денес бакнувањето на јавни места е прифатен дел од секојдневието во Шпанија, иако истополовите парови и понатаму можат да се соочат со осуда. За многумина, бакнежот не е само романтичен гест, туку и симбол на слободата и правото чувствата да се покажуваат отворено.
