На 18 ноември 1874 година е роден Крсте Петков Мисирков, едно од најзначајните имиња во македонската културна и историска меморија. Со својата посветеност на македонскиот јазик и со залагањата за афирмација на македонската посебност, тој зазема важно место меѓу дејците од почетокот на 20 век.
Мисирков е роден во селото Постол, во Егејска Македонија. Уште како млад се насочил кон образованието, јазикот и истражувањето на историјата, а неговиот интелектуален интерес бил поврзан со теми што и денес се значајни за македонското општество.
Неговото најпознато дело е книгата „За македонцките работи“, објавена во 1903 година. Во неа ги изложил своите ставови за македонскиот јазик, неговата основа и потребата од создавање сопствен литературен израз. Ова дело се смета за едно од клучните сведоштва за развојот на македонската национална мисла.
Неговото дејствување не застанало со таа книга. Во 1905 година во Одеса го издавал списанието „Вардар“, преку кое продолжил да ги застапува своите идеи и погледи.
Мисирков починал на 26 јули 1926 година во Софија, но неговото творештво и денес останува живо и значајно низ генерациите. Неговото име се поврзува со истрајност, знаење и со борбата за зачувување и развој на македонскиот јазик.
Неговото наследство не е само дел од минатото, туку и потсетник дека јазикот е темел на културното препознавање и самобитноста на еден народ.

