Шпанија ново усвоен закон предвидува дека работниците имаат право на најмалку 30 календарски дена платен годишен одмор, што е опфатено со шпанскиот Закон за работниците.
Според член 38 на законот, ова право не може да се замени со паричен надомест, освен во специфични случаи, како што е завршувањето на работниот однос, кога неискористениот одмор треба да се надомести.
Календарските, а не работните денови, се сметаат за годишен одмор, што значи дека во овие 30 дена се вклучени и деновите, и неделите, како и сите празници што се појавуваат за време на одморот.
Законот дополнително одредува дека времетраењето на годишниот одмор се договара помеѓу работникот и работодавачот, но не смее да биде пократко од законскиот минимум.
Работниците треба да добијат информации за датумите на одморот најмалку два месеца однапред. Оваа нова законска одредба е клучен аспект на правата на работниците во Шпанија, при што платениот годишен одмор е задолжително право, а не само привилегија која зависи од добрата волја на работодавачот.
