Во централниот дел на Сараево, на едно од најпознатите места, пламенот гори веќе скоро осум децении, носејќи поголемо значење за Сарајлиите отколку обичните туристички атракции. „Вечниот оган“ се смета за споменик и симбол на спомен на жртвите и хероите од Втората светска војна. Н locationдог него, на раскрсницата на улиците Маршал Тито, Ферхадија и Мула Мустафа Башескија, се наоѓа и самото срце на градот.
Пламенот првпат бил запален на 6 април 1946 година, по повод првата годишнина од ослободувањето на Сараево. Целта на овој симбол е да го чува споменот на загинатите борци и жртви, како и на сите учесници во ослободувањето на градот. Споменикот е дело на архитекта Јурај Најдхарт, кој го проектирал како дел од фасадата на една историска зграда.
Во центарот на меморијалот се наоѓа бакарно огниште во форма на ловоров венец, а над него постои натпис во три бои – сина, бела и црвена, кои асоцираат на знамето на поранешна Југославија. Иако пламенот првпат е запален во 1946, споменикот беше официјално отворен на 27 ноември 1947 година, во рамките на свеченостите за отворањето на железничката пруга Босански Шамац–Сараево.
Со текот на годините, „Вечниот оган“ стана едно од најпрепознатливите места во Сараево, не само како меморијал туку и како точка на собирање за граѓаните и туристите. Името „вечен“ не значи дека пламенот никогаш не бил изгаснат. Најдолгиот прекин се случи за време на опсадата на Сараево, кога поради недостаток на гориво, огнот беше гасен. Тој период беше време на војна и тешки услови за живот во градот.
Под нормални околности, огнот понекогаш се гасел и поради технички проблеми, но опсадата беше најдолгиот период без пламен. Интересно е и како жителите го восприемале споменикот во првите години; металниот круг околу пламенот, поради топлината, потемнуваше и жителите во шега го нарекуваа „гума што гори“. Подоцна, кругот беше заменет со форма на ловоров венец, кој денес е дел од препознатливиот изглед на споменикот.
Денес, „Вечниот оган“ е една од најпознатите атракции во Сараево, наоѓајќи се во пешачката зона на центарот и привлекувајќи илјадници посетители секој ден. За посетителите, тој е туристичка знаменитост, но за местото претставува подлабока симболика – потсетник на војната, жртвите, ослободувањето и вечниот спомен за сите кои го дале својот живот за градот. И покрај тоа што пламенот се изгаснуваше во најтешките времиња, неговото име остана непроменето: „Вечниот оган“.
