ВО ПОНЕДЕЛНИК СИТЕ ВЕРНИЦИ ТРЕБА ДА ПРИМЕНАТ 2 ОБИЧАИ: Верувањето за утрешниот празник вели дека ќе бидете ЗДРАВИ

Преподобен Бенедикт Нурсиски во Италија (480-543), брат близнак на Света Схоластика, се смета за татко на западното монаштво во Европа и еден од најголемите свети отци на верата Христова.

Роден во регионот Нурсија во Италија во 480 година, од богати и познати родители. Не останал долго на училиште, бидејќи сфатил дека поради учењето книги може да ја изгуби „големата смисла на душата“.

И излезе од школата „неучен мудрец и разумен неук“. Побегнал во манастир каде друг Римјанин го замонашил, по што се повлекол во една добродетелна планина каде останал во пештера повеќе од три години за да работи напорно за својата душа.

Роман му донесе леб и го спушти од стрмната карпа на јаже до предната страна на пештерата. Кога веста се проширила низ околината, тој, за да ја избегне славата кај луѓето, се оддалечил од таа пештера. Беше многу суров кон себе.

Еднаш, кога го совлада нечистиот гнев на телесната страст, се соблече гол и се тркалаше по коприви и трње, додека не ја избрка од себе секоја женска помисла. Бог го обдарил со многу духовни дарови: прогледал, исцелувал, изгонувал зли духови, ги воскреснувал мртвите, на другите им се јавувал и буден и на далечина во соништата. Откако сфатил дека заслужува чаша вино со отров. Ја прекрстува чашата, а чашата пука.

Основал 12 манастири и го организирал животот на монасите по принципот „Ora et labora“, т.е. молете се и работете. Подоцна бил создаден посебен ред на бенедиктинците, кој и денес постои во Римокатоличката црква. Шест дена пред смртта наредил да му го отворат гробот, кој бил претходно подготвен, бидејќи светителот видел дека му се ближи крајот. Ги собра сите монаси, ги посоветува и го предаде својот дух на Господа, Кому верно му служеше во сиромаштија и чистота. Неговата сопствена сестра, Шоластика, живеела во женски манастир, па, гледајќи кон својот брат, самата многу се подвизувала и достигнала големо духовно совршенство.

Кога свети Бенедикт ја предаде својата душа, двајца монаси, едниот на пат, а другиот во далечната ќелија што се молеше, во исто време го видоа истото видение: патот од земјата до небото покриен со скапоцени ткаенини и осветлен од страните со редови луѓе; на врвот на тој пат стоел човек со неопислива убавина и светлина, кој им рекол дека тој пат е подготвен за Божјиот возљубен Бенедикт. Од тоа видение двајцата браќа дознале дека нивниот добар игумен го напуштил овој свет.

Мирно умре во 543 година и се пресели во вечното царство на Христос Царот.

Наредниот ден обичај е верниците да му се молат на овој светец за здравје и да запалат свеќа во црквата.