НАСА ги проучува морињата на површината на месечината на Сатурн

Вселенското летало Касини, кое НАСА го испрати во 2004 година во мисија за истражување на Сатурн и неговите сателити, вклучувајќи го и најголемиот од нив – Титан, ја заврши својата мисија со паѓање на површината на планетата во 2017 година, но дел од обемната база на податоци собрана во текот на истражувањето дури сега се анализира. Се покажа, како што објави Ројтерс, дека Титан има мориња од течни јаглеводороди.

Титан е вториот по големина сателит на Сончевиот систем, а научниците го проучуваат во потрага по живот надвор од Земјата. Тој е обвиен во портокалова магла и е единственото познато вселенско тело, заедно со Земјата, кое има течни мориња на својата површина, иако овие маси се составени од азот и органските соединенија метан и етан, компоненти на природниот гас.

Студијата на НАСА опфати три мориња во близина на северниот пол на Титан:

Кракен Маре, кој е најголем и зафаќа површина слична на Каспиското Море, Лигеја Маре, втора по големина, која е слична по површина на Големите езера во Северна Америка и Пунга Маре, со големина на езерото Викторија во Африка. Хемискиот состав на овие мориња богати со метан варира во зависност од нивната географска широчина.

Феномени слични на дожд на Земјата

Студијата го документирала и обемот и ширењето на брановите на површината на морето, што укажува на активни морски струи, т.н. приливите струи кои се интензивираат во близина на устието на страничните потоци слични на устието на реките и морињата.

Титан, широк 5.150 километри, е вториот по големина сателит на Сончевиот систем по Јупитеровиот Ганимед и е поголем од планетата Меркур.

Титан и Земјата се единствените тела во Сончевиот систем каде течноста од облаците паѓа на површината, тече како река, се влева во морињата и езерата на површината и испарува назад во атмосферата каде повторно започнува хидролошкиот процес, пренесува Танјуг.