Топењето на мразот на површината на Земјата ја успорува ротацијата на планетата и го продолжува денот

Новото истражување покажа дека топењето на поларниот мраз го отежнува ротирањето на Земјата, како резултат на климатските промени. Затоа, „постои можност“ деновите да ни бидат подолги. Човечката активност на движењето на Земјата и нејзината ротација има минимален удел, бидејќи Месечината е таа што ја контролира гравитацијата со своите месечини.

Топењето на ледените слоеви на Земјата станува се поинтензивно, што делумно ги попречува природните движења.

Должината на денот на Земјата постепено се зголемувала во текот на геолошкото време поради гравитациониот отпор на Месечината на океаните и копното, пренесува rts.rs.

Во физиката, Законот за зачувување на моментумот покажува дека објектот ротира со иста брзина додека нешто не го принуди да го промени движењето.

Топењето на ледените плочи на Гренланд и Антарктикот поради глобалното затоплување предизвикано од човекот ја прераспределува водата складирана на големи географски широчини во светските океани, што доведува до зголемување на нивото на водата во морињата поблиску до Екваторот. Поради ова, нашата планета е порамна со побавна ротација, а тоа може да има ефект на продолжување на деновите.

Истражувачите проучувале зошто и како оската на Земјата постепено се поместува во долги временски периоди. Тимот користеше невронски мрежи за да создаде најсеопфатен режим за да објасни како движењата во јадрото на Земјата и климата на површината придонесуваат за поларното движење.

„Климатските промени би можеле да влијаат на процесите што се случуваат во длабочините на нашата планета повеќе отколку во претходните периоди и би можеле да бидат поинтензивни. Промените се минимални и не треба да предизвикуваат загриженост“, додаде Кијани Шахванди, главен автор на студијата.

Климатските појави можат да создадат проблем за работењето на интернетот, финансиските комуникации и трансакциите на готовинскиот тек, бидејќи тие се засноваат на прецизно и точно време, потребно ни е точно познавање на времето за навигација, особено за сателитите и вселенските летала, заклучуваат научниците. .