За некого, учеството во ваков спортски предизвик е незамисливо. Но за Пржемислав Валевски, тоа е можност да ја сподели својата авантура со син му Куба, исполнета со напор, борба и чувство на слобода.
Нивната трка започнала во отворена вода, каде поминале 3,8 километри, при што Пржемислав постојано го влечел чамецот во кој бил неговиот син. Ова било само почетокот на многу напорниот ден.
Следеле 180 километри на велосипед, со Куба во специјално приспособена приколка. Завршната фаза била целосен маратон од 42 километри, при што таткото стручно ја туркал инвалидската количка во која беше наоѓал Куба. Синот од раѓање живее со церебрална парализа и никогаш не можел самостојно да направи чекор, но тоа не го спречило да учествува во овој екстремен спортски подвиг.
Пржемислав и Куба настапиле како единствен тим, поминувајќи низ секој километар заедно. За Куба, ова значело доживување на работи кои не можел да ги почувствува на традиционален начин – движење, ветер, напор и атмосфера на трката, рамо до рамо со својот татко.
Овој подвиг не се однесува само на физичката издржливост за совладување на големата дистанца, туку и на посветеноста и силата на врската помеѓу таткото и синот. Тој покажува колку е важна подготовката на еден родител да помине преку големи трудности за своето дете да може да почувствува слобода и да биде дел од нешто што изгледа невозможно.
